Waarom dit bestaat

Ik heb jaren gezocht. Boeken, cursussen, gesprekken, therapie. Ik begreep steeds beter waarom iets me raakte. En toch lag ik er 's nachts nog wakker van.

Dat is het rare. Je kunt precies weten waar het vandaan komt en nog steeds om twee uur naar het plafond liggen kijken, met dezelfde zin in je hoofd. Wat hij zei. Wat zij niet zei. Wat ik had moeten terugzeggen.

Na zoveel tegenslagen en teleurstellingen wilde ik geen nieuwe theorie meer. Ik wilde iets dat werkt op het moment dat het weer begint. Simpel genoeg om om twee uur 's nachts te doen, zonder dat je eerst hoeft te bedenken waar je begint.

Dat werden deze zeven vragen. Altijd in dezelfde volgorde, één per scherm. Eerst wat er gebeurde, dan waar je het voelt, dan hoe het klinkt zonder de ander. Pas daarna wat eronder zit. Aan het begin en aan het eind geef je een cijfer, zodat je niet hoeft te geloven dat het iets deed. Je ziet het zelf.

Ik heb het gemaakt voor mezelf, en voor iedereen die dat malen kent.

Wouter